Δημήτρης  Μαγγανάς

                                                  ''Αγάπη που σκοτώνει''

 Η Λίζα (23χρ) και η Τίνα (23χρ) είναι φοιτήτριες και συγκάτοικοι στην Αθήνα οπου
και σπουδάζουν. Η Λίζα(23χρ) έχει δεσμό με τον Τάκη(25χρ). Το Σαββατοκύριακο
που η Λίζα(23χρ) είχε πάει στο χωριό της η Τίνα(23χρ) και ο Τάκης(25χρ) πέρασαν
μαζί ένα ''καυτό'' διήμερο.

Δευτέρα πρωί. Η Τίνα(23χρ) με τον Τάκη(25χρ) κοιμούνται αγκαλιά. Η Λίζα(23χρ)
 φτάνει έξω απο την πόρτα του διαμερίσματος αλλά συνειδητοποιει οτι έχει 
ξεχάσει τα κλειδιά της. 

Η Λίζα(23χρ) χτυπάει το κουδούνι και στη συνέχεια την πόρτα. 
Η Τίνα(23χρ) πηγαίνει προς την πόρτα αγουροξυπνημένη με τις πιτζάμες.

Τίνα: Τώρα καλέ. Ποιος είναι;
Λίζα: Εγώ είμαι ρε Τίνα. Άνοιξέ μου. Πρέπει να ξέχασα τα κλειδιά.

Η Τίνα(23χρ) πανικοβάλεται.

Τίνα: Ε, τώρα να ψάξω να βρω τα δικά μου, κάπου εδώ θα είναι. Το βράδυ δεν 
         είπες οτι θα ερχόσουν;
Λίζα: Είπα να έρθω πιο νωρίς να ετοιμαστώ και για την εξεταστική.
Τίνα: Ειδοποιούν χρυσό μου. Ρε που πήγαν τα άτιμα τα κλειδιά;

Εκείνη την ώρα μπαίνει στο σαλόνι και ο Τάκης(25χρ) φορώντας τα εσώρουχά 
του και χασμουριέται.

Τάκης: Τι συμβαίνει και με ξυπνάς απο τα χαράματα;
Τίνα: (Του κάνει νόημα να κάνει ησυχία και του μιλάει χαμηλόφωνα)
          Τι έγινε; Η Λίζα είναι έξω απο την πόρτα.
Τάκης: Η Λίζα; Πότε; Που; Πως;
Λίζα: Τίνα είσαι μόνη σου;   
Τίνα: (Στη Λίζα) Ναι καλέ, ποιος να είναι εδώ;
         (Στον Τάκη) Άσε τις πολλές ερωτήσεις και πήγαινε ντύσου.
          Ρε που τα άφησα αυτά τα κλειδιά εχθές;
Τάκης: Θα φτιάξεις καφεδάκια;
Τίνα: Έλα εδώ σε παρακαλώ.

Ο Τάκης(25χρ) πλησιάζει και η Τίνα(23χρ) τον χαστουκίζει.

Τίνα: Συνήλθες;
Τάκης: Ναι.
Τίνα: Πήγαινε τώρα.

Ο Τάκης(25χρ) τρέχει να πάει να ντυθεί.

Λίζα: Άντε ρε Τινάκι. Είμαι πολύ κουρασμένη απο το ταξίδι.
Τίνα: Τώρα καλέ. Ψάχνω.

Ο Τάκης ξαναβγαίνει στο σαλόνι φορώντας το πουκάμισο ξεκούμπωτο,
ένα μπατζάκι απο το παντελόνι και ένα παπούτσι.

Τίνα: Πως είσαι έτσι ρε κακομοίρη;
Τάκης: Δεν αφήνεις το δούλεμα να δούμε τι θα κάνουμε;
Τίνα: Φύγε απο το μπαλκόνι.
Τάκης: Είσαι τρελή; Στον έκτο είμαστε.
Τίνα: (Με νάζι) Έλα, κάν' το για μένα.
Τάκης: Δεν πας καλά. Θα σκοτωθώ. Το βρήκα. Θα πάω στο μπάνιο, εσύ θα 
            την πας προς την κρεβατοκάμαρα και τότε θα την κάνω.
Τίνα: Εντάξει, πήγαινε. Στάσου, εκεί θα πάει πρώτα. Η Λίζα πάει στο μπάνιο 
         κάθε δέκα λεπτά. Τώρα που είναι και απο ταξίδι...
Τάκης: Κάθε δέκα λεπτά; Λέπρα έχει;
Τίνα: Κοίτα ποιος μιλάει.
Τάκης: Δεν το κατάλαβα αυτό.
Τίνα: Άσε το κατάλαβα εγώ δυο μέρες τώρα. Δεν είσαι αγόρι μου και η χαρά 
          του αφρόλουτρου.
Τάκης: Κι εσύ κορίτσι μου να ξυρίζεις καμμιά τριχίτσα που και που.
            Που ήταν λες και κοιμόμουνα με ισοβίτη. Κι αν θες να ξέρεις, δε λες
           και πολλά στο κρεβάτι. Αφού δε σε πάει το άθλημα κάτσε δες καμμιά
            τσόντα. Γιατί όπως λέει και ο Ουμπέρτο Έκο: ''Αν δεν έχεις τη στόφα
            του πρωταγωνιστή γίνε καλύτερα ένας ευφυής θεατής''.
Τίνα: Κοίτα ώρα που βρήκε για φιλοσοφίες. Ρε καταλαβαίνεις την κρισιμότητα
         της κατάστασης; Αν μπει η Λίζα και μας δει, ο πόλεμος στο Ιράκ θα
         φαίνεται σαν σουαρέ ποίησης.
Λίζα: Άντε ρε Τίνα. Θέλω να πάρω τηλέφωνο τον Τακούλη μου...
Τίνα: Έτσι που μας βλέπω μάλλον απο κοντά θα τα πείτε.
Λίζα: ...αν δεν του μιλήσω για πολύ ώρα κάτι παθαίνω.
Τάκης: Καρδιά μου εσύ.

Η Τίνα χαστουκίζει τον Τάκη.

Τίνα: Συγκεντρώσου. Πήγαινε στην κουζίνα. Μόλις μπει η Λίζα στο μπάνιο
         εξαφανίζεσαι.
Τάκης: ΟΚ.
Λίζα: Πρέπει να βγάλω και το μοσχαράκι απο την κατάψυξη. Να το βάλουμε 
         με πατάτες στην κουζίνα απόψε.
Τίνα: (Τραβάει πίσω τον Τάκη). Δε θα το πιστέψεις, την ίδια ιδέα είχα μόλις 
          τώρα. Να βάλω το μοσχάρι στην κουζίνα.
Τάκης: Να βγω στο μπαλκόνι;
Τίνα: Κι αν έρθει τι θα της πεις; Οτι βγήκες στην βεράντα να ποτίσεις το φίκο;
Τάκης: Να κρυφτώ κάτω απ' το χαλί;
Τίνα: Γιατί τι είσαι; Αποτσίγαρο;

Η Λίζα ξαναχτυπάει την πόρτα.

Λίζα: Αργείς; Θέλω και να μιλήσουμε. Δεν κρατιέμαι άλλο, θα στο πω απο 'δω.
          Ο Τάκης μου έκανε πρόταση γάμου.
Τίνα: (Κοιτώντας τον Τάκη) Ναι, ε;
Λίζα: Ναι. Μου είπε πως είμαι η μοναδική γυναίκα που τον συγκίνησε τόσο.
Τίνα: Ρε τον Τάκη. Μου συγκινείται κιόλας.
Τάκης: Να σου εξηγήσω...
Λίζα: Μου είπε πως θέλει να με παντρευτεί και να κάνουμε πολλά παιδάκια.
Τίνα: Μπράβο Λιζάκι μου. Για γάμο το βλέπω, για παιδάκια λίγο χλωμό.
Λίζα: Γιατί;

Η Τίνα ρίχνει μια γονατιά στην ''ευαίσθητη περιοχή'' του Τάκη.

Λίζα: 'Ασε Τίνα. Τα βρήκα τα κλειδιά.
Τίνα: Απ' το μπαλκόνι.
Τάκης: Έξω;
Τίνα: Κάτω.

Η Τίνα αρπάζει τον Τάκη και τον πετάει απ' το μπαλκόνι.

Τάκης: Ααα.

Η Λίζα μπαίνει σπίτι.

Λίζα: Τίνα
Τίνα: Λιζάκι.

Αγκαλιάζονται και φιλιούνται.

Λίζα: Κάτσε να πάρω μία τον Τακούλη μου και τα λέμε.
Τίνα: Αχ αυτή η αγάπη, (κοιτάζει προς το μπαλκόνι) σκοτώνει.

                                     ΤΕΛΟΣ